Yellow Group Blog

Okres świąt zbliżających się świąt Wielkanocnych, zwłaszcza po okresie długiej i srogiej zimy, skłonił mnie do wiosennych refleksji marketingowych. Przebojem copywriterskim obecnych świąt stały się „wielkamocne promocje”. Początkowo, nie ukrywam, byłem nieco poruszony tak lekkim łączeniem sacrum i profanum w reklamie. Po chwili zastanowienia odkryłem, że twórcy tego pojęcia, może wbrew swym intencjom sięgnęli do istoty tych świąt i to bez względu na przekonania religijne Potwierdza to akcentowaną przeze mnie tezę o kulturotwórczej roli reklamy. Z drugiej strony warto przenieść co nieco do marketingu z kultury i tradycji. Ot, chociażby ideę wiosennych porządków. Takie wiosenne „wietrzenie marek”, „mycie identyfikacji”,” trzepanie reklam”. Chociaż akurat z „trzepaniem” reklam mamy do czynienie cały rok. Warto zadać sobie na wiosnę pytanie, czy marka, która kreujemy ma te wartości na których nam naprawdę nam zależy, czy stosowany z taką konsekwencją wzornik identyfikacji wizualnej aby na pewno sprawdza się w praktyce, czy wreszcie „trzepane” przez cały rok reklamy przynoszą spodziewane efekty. Świeżość, to w marketingu wielka wartość, nie tylko na wiosnę. Niech zatem Wielkamoc towarzyszy waszym markom przez cały rok.

Ostatnio miałem okazji uczestniczyć w debacie w Uniwersytecie Gdańskim na temat mediów publicznych razem m. in. z red. Jackiem Żakowskim, który jest współtwórcą i propagatorem tzw. społecznej ustawy o mediach publicznych. Ku mojemu zaskoczeniu okazało się, że inicjatorem projektu jest Ivo Zaniewski jeden z najwybitniejszych polskich dyrektorów kreatywnych (razem z Kotem Przyborą stanowią od lat duet kreatywny agencji PZL. Miałem wielką przyjemność współpracować z nimi, kiedy odpowiadałem za marketing i sprzedaż w portalu Wirualna Polska). Jest to najlepszy dowód na to, ze świat reklamy potrzebuje wiarygodnych mediów. Liczy się, bowiem nie tylko oglądalność, koszt GRP, itp., ale także kontekst, w którym reklama występuje. Jakkolwiek nie podziwialibyśmy sprawności TVN w przygotowaniu programów rozrywkowych i zdolności do prowadzenia programów informacyjnych, czy kunsztu realizatorów transmisji z wydarzeń sportowych Polsatu, to czekamy na standard BBC w mediach publicznych. To, co cieszy to fakt, że twórcy ustawy nie utożsamiają misji publicznej z niską oglądalnością, tak jakby zawsze poziom artystyczny dzieła był odwrotnie proporcjonalny do ilości widzów.